premium
60 ผลลัพธ์ สำหรับ 

-discrediting-

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: discrediting, *discrediting*
Present Participle:discreditingdiscrediting
NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
(n)ความเสื่อมเสียSee Also:การสูญเสียชื่อเสียงSyn.disesteem, disreputeAnt.grace
(vt)ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงSee Also:ทำลายชื่อเสียงSyn.dishonor, disgrace, scandalizeAnt.honor
(adj)ที่เสื่อมเสียSee Also:ที่ขายหน้า
Hope Dictionary
(ดิส'เครดิท) vt. ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง, ทำให้สูญเสียความเชื่อถือ, ทำให้ขายหน้า, ทำให้ไม่เชื่อ. n. ความไม่เชื่อถือ, การสูญเสียชื่อเสียง, สิ่งที่ทำให้เสียชื่อSyn.disparage, slur
(ดิสเคร'ดิททะเบิล) adj. ไม่น่าเชื่อถือ, เสียหน้า, น่าขายหน้า
Nontri Dictionary
(n)ความไม่เชื่อถือ, ความอัปยศ, ความขายหน้า, การเสียชื่อเสียง
(vt)ทำให้ไม่เชื่อถือ, ทำให้ขายหน้า, ทำให้เสียชื่อเสียง
(adj)น่าอดสู, น่าขายหน้า, ไม่น่าเชื่อ, เสียหน้า
NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)
(n)shamefulnessSee Also:discredit, dishonour, disgrace, infamy, ignominyExample:เขาได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรงThai Definition:การอายไม่กล้าสู้หน้า
(n)disgraceSee Also:ignominy, dishonour, discreditSyn.ความเสียหายExample:ทุกวันนี้มีพระภิกษุจำนวนมากประพฤติผิดพระธรรมวินัยก่อให้เกิดความเสื่อมเสียทางศีลธรรม
(v)discreditSee Also:disparage, disgrace, tarnish, undermineSyn.เสียสง่า, เสียศักดิ์ศรี, เสื่อมราศีExample:หากการกระทำใดที่กระทำแล้วทำให้เสียราศี ให้โทษ ผู้มีสติก็ควรยับยั้งการกระทำนั้น
(v)discreditSee Also:disgraceAnt.มีเกียรติThai Definition:ทำให้เกียรติหมดไป
Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)
[khwām seūamsīa] (n) EN: disgrace ; ignominy ; dishonour ; discredit
[sīacheū] (v) EN: be disreputable ; be notorious ; be infamous ; lose one's reputation ; get a bad name  FR: salir (la réputation) (fig.) ; discréditer
[thamlāi] (v) EN: discredit ; tarnish ; damage  FR: ternir ; discréditer ; saper (fig.)
[thamlāi kīet] (v, exp) EN: discredit ; disgrace  FR: discréditer
WordNet (3.0)
(v)cause to be distrusted or disbelieved
(v)damage the reputation ofSyn.disgrace
(adj)tending to bring discredit or disrepute; blameworthy
(v)reject as false; refuse to acceptSyn.discreditAnt.believe
(adv)in a dishonorable manner or to a dishonorable degreeSyn.discreditably, ingloriously, dishonorably, ignominiously, dishonourably, shamefully
(n)the state of being held in low esteemSyn.discreditAnt.repute
Collaborative International Dictionary (GCIDE)

n. [ Cf. F. discrédit. ] 1. The act of discrediting or disbelieving, or the state of being discredited or disbelieved; as, later accounts have brought the story into discredit. [ 1913 Webster ]

2. Hence, some degree of dishonor or disesteem; ill repute; reproach; -- applied to persons or things. [ 1913 Webster ]

It is the duty of every Christian to be concerned for the reputation or discredit his life may bring on his profession. Rogers.

Syn. -- Disesteem; disrepute; dishonor; disgrace; ignominy; scandal; disbelief; distrust. [ 1913 Webster ]

v. t. [ imp. & p. p. Discredited; p. pr. & vb. n. Discrediting. ] [ Cf. F. discréditer. ] 1. To refuse credence to; not to accept as true; to disbelieve; as, the report is discredited. [ 1913 Webster ]

2. To deprive of credibility; to destroy confidence or trust in; to cause disbelief in the accuracy or authority of. [ 1913 Webster ]

An occasion might be given to the . . . papists of discrediting our common English Bible. Strype. [ 1913 Webster ]

2. To deprive of credit or good repute; to bring reproach upon; to make less reputable; to disgrace. [ 1913 Webster ]

He. . . least discredits his travels who returns the same man he went. Sir H. Wotton. [ 1913 Webster ]

a. Not creditable; injurious to reputation; disgraceful; disreputable. -- Dis*cred"it*a*bly, adv. [1913 Webster]

adj. 1. being brought into disrepute; as, a discredited politician.
Syn. -- damaged. [ WordNet 1.5 ]

2. suffering shame.
Syn. -- disgraced, dishonored, shamed. [ WordNet 1.5 ]

3. having been shown to be incorrect; as, a discredited theory or policy. [ PJC ]

n. One who discredits. [ 1913 Webster ]

CC-CEDICT CN-EN Dictionary
[    /    , jiè shī huán hún, ㄐㄧㄝˋ ㄕ ㄏㄨㄢˊ ㄏㄨㄣˊ]lit. reincarnated in sb else's body (成语 saw); fig. a discarded or discredited idea returns in another guise#79653[Add to Longdo]
DING DE-EN Dictionary
Verruf { m }
in Verruf bringen | in Verruf bringend
to discredit | discrediting[Add to Longdo]
entehrend
discreditable[Add to Longdo]
entehrend { adv }
discreditably[Add to Longdo]
EDICT JP-EN Dictionary
[ふしん, fushin](n, adj-no) unfaithfulness; insincerity; perfidy; mistrust; distrust; discredit; (P)#14176[Add to Longdo]
[かんのういでん, kannouiden](n) telegony; influence of a previous sire on the offspring of a female with a later sire (discredited theory of heredity)[Add to Longdo]
[しったい, shittai](n) mismanagement; fault; error; failure; disgrace; discredit; (P)[Add to Longdo]
[ふしんよう, fushinyou](n) distrust; discredit[Add to Longdo]
[くつがえる, kutsugaeru](v5r, vi) (1) to topple over; to be overturned; to capsize; (2) to be overruled; to be reversed; to be discredited; (P)[Add to Longdo]
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ